AutoScoops

Lekkende daken behoren gelukkig tot het verleden, maar toch is het hopen op goed weer bij een ritje met een cabrio. Met de zomer in aantocht schroefde Audi het dak van zijn A3 om er een stoffen exemplaar weer op te zetten. Ingolstadt verfoeit schijnbaar het metalen plooidak en heeft daar zijn redenen voor. Maar hoe zat het met het weer?

Het is negen uur en de dealer opent de deuren van de showroom. Er staat een gezin met blije gezichten wachtend op de sleutels van hun nieuwe aanwinst, een zwarte A6. Het is altijd een beetje Sinterklaas bij de levering, de zilverlingen vergetend die je er achterlaat; om nog maar te zwijgen van wat volgt aan de pomp en bij de fiscus. Op ons wacht de nieuwe A3 Cabriolet 1.9 TDI voor een testrit. Zonder rekening, maar met korte houdbaarheidsdatum.

De Golf cabrio van zustermerk Volkswagen werd een begrip, maar verdween door de open Beetle en de Eos. Daar komt het merk nu echter op terug met de nieuwe generatie Golf. Ingolstadt vult alvast de leemte op met zijn goedkoopste cabrio ooit. Het bouwt sinds jaar en dag de A4 zonder dak - binnen afzienbare tijd A5 - en levert verder met de TT een puike roadster af.

Vanbuiten
Tegen de gangbare trend werd geopteerd voor een stoffen dak. Dat is te verklaren vanuit de filosofie van luxe en esthetiek die het merk wil uitstralen. Of zag u al een Porsche met metalen plooidak? Het systeem werkt plaatsbesparend waardoor de kofferruimte aanzienlijk groter is, bovendien zorgt het lichtere gewicht voor een lager verbruik en een betere wegligging.

Wat meteen jammerlijk opvalt is het gedeeltelijk zichtbare mechanisme. Bij de TT Roadster is dat netjes weggestopt onder een element dat zich kan openen en sluiten. Een ander vergelijkingspunt is de achterkant die bij de Roadster vloeiender verloopt. Zelfs al is de A3 langer, door de achterste zitplaatsen lijkt het alsof de cabrio permanent vanachter ingedeukt is. Ook de rolbeugels zijn minder mooi geïntegreerd. De twee wagens spreken een andere markt aan. Als aanvankelijk de TT een vrouwelijk imago had, zou dat nu eerder passen bij de A3 cabrio.

Verder vinden we de hertekende voorkant terug met de vertrouwde singleframe snuit en Audi’s nieuwe handtekening: koplampen met DRL (verlichting voor overdag) die met de optionele xenons uit LED’s bestaan. Dezelfde veranderingen die nu ook de gefacelifte A3 te beurt vallen.

Vanbinnen
Het interieur van de testwagen was verrassend uit stof in plaats van leder. Dat laatste zou uiteraard net iets meer cachet gegeven hebben, zeker met de fijne kleurenopties die het merk beschikbaar stelt. De afwerking is verder van de gebruikelijke kwaliteit van het huis. De uitstraling is niet zo sportief en sexy als bij de Roadster, maar eerder clean en degelijk.

De zitplaatsen achteraan bleven onbenut– het windscherm stond daar – maar oogden vrij ruim. De kofferruimte is meer dan aanzienlijk. Bovendien klapt de achterbank neer (de eerste cabrio ooit die dat aanbiedt) waardoor het volume vergroot wordt tot 674 liter en een lengte van anderhalve meter. Het excuus van ‘geen koffer bij een cabrio’ valt in principe weg.

Op de baan
Audi doet zijn best om een oud zeer uit de weg te helpen, namelijk de gebrekkige koetswerkstijfheid bij open wagens in het algemeen en de bijgevolg slechtere rijeigenschappen. Laat het dak weg en de gemiddelde cabrio produceert onaangename ratels gekoppeld aan een minder precies weggedrag. Niet zo bij deze A3. Met de kap dicht hoorden we wel even iets dat nog het best te vergelijken is met het slurpen door een rietje. De wagen had buiten gestaan tijdens een regenbui en het leek alsof nog wat overtollig nat van de kap werd afgevoerd.

Audi bood in 1995 als eerste een diesel aan in een open wagen en iedereen volgde dat voorbeeld. De testwagen met 1.9 TDI motor produceerde nogal wat decibels, enigszins afhankelijk van open of gesloten ramen, maar vooral bij stilstand dook het typische tractorgeluid op. Het gaat om het instapmodel van de dieselmotoren en deze maakt gebruik van ‘ouderwetse’ pompverstuivers die weliswaar zuinig zijn, maar vrij lawaaierig. De iets duurdere 2.0 TDI met common rail inspuiting veroorzaakt minder trillingen en heeft een aangenamere, meer geleidelijke klankkleur. Sinds kort zit hij ook in de (open) TT.

De rit is voorbeeldig zacht. Van drempels en oneffenheden is bijzonder weinig te voelen. Het stuur ligt nogal gladjes in de hand en draait vrij licht en gevoelloos. Deze auto is eerder gericht op comfort dan op sportiviteit. De manuele vijfbak schakelt gelukkig heel vlot. Voor de automatische S-tronic dient hogerop in het motorenaanbod geshopt te worden. Het verbruik ligt op gemiddeld 5.1 liter per honderd kilometer, bij de 2.0 TDI is dat 5.3 liter.

Conclusie
Deze A3 telg is een vlotte wagen die het gat opvult dat de Golf had achtergelaten, zij het met een duurder prijskaartje. Zoals bij alle Audi’s is de standaarduitrusting qua veiligheid in orde (bvb. standaard ESP), maar voor de zinnen kan er best wat meer bij via de (prijzige) optielijst. Geen populair metalen plooidak, maar wel een stoffen dak met tal van voordelen die voor zich spreken, gaande van rijgedrag tot meer ruimte. Ook andere merken bieden weer stof aan, zoals de nieuwe BMW 1-Serie. Dieselen kan met weinig verbruik, maar dan liever met de minder lawaaierige 2.0 TDI. Hoe zat het met het weer? De testrit verliep tussen twee buien door en het dak kon dus lekker open! Daar koopt u tenslotte een cabrio voor.

Met dank aan Garage Leo Jacobs in Malle voor het uitlenen van de testauto.